ساکن است او، مگر تو بشتابی

وز می اشتیاق تو مستم

دیده ما، اگر چه بی نور است

لیک نزدیک بین هر دور است

در نیابد، مگر تو دریابی

گرچه ما خود نه مرد عشق توایم

لیک جویان درد عشق توایم