جان آشفته بر رخت فاش است

جان مستم هنوز مخمور است

دست از عاشقی نمی دارد

دایم از یار اگرچه مهجور است

شعله نار پرتو نور است

چشم مستت بلای عشاق است

خاک پای تو تاج فغفور است