شعله نار پرتو نور است

دست از عاشقی نمی دارد

دایم از یار اگرچه مهجور است

جان آشفته بر رخت فاش است

چشم مستت بلای عشاق است

خاک پای تو تاج فغفور است

حکم داری به هرچه فرمایی