در حریم زلف اگر نگشاید از ما هیچ کار

خون خود چون کوهکن مردانه می ریزیم ما

هر چه نتوانیم با خود برد ازین عبرت سرا

هست تا فرصت، برون از خانه می ریزیم ما

آبی از مژگان به دست شانه می ریزیم ما