دیوانه ای است برق که از بند جسته است

وقت است اگر ز پوست بر آیند غنچه ها

شیر شکوفه زهر هوا را شکسته است

زنجیریی است ابر که فریاد می کند

پایی که کوهسار به دامن شکسته بود

از جوش لاله بر سر آتش نشسته است

افسانه نسیم به خوابش نمی کند