پایی که کوهسار به دامن شکسته بود

شیر شکوفه زهر هوا را شکسته است

زنجیریی است ابر که فریاد می کند

دیوانه ای است برق که از بند جسته است

از جوش لاله بر سر آتش نشسته است

افسانه نسیم به خوابش نمی کند

از ناله که بوی گل از خواب جسته است؟