تا باز کنی بند قبا، صبح دمیده ست

زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده ست

زان سیب ذقن قسمت ما دست بریده ست

ما را ز شب وصل چه حاصل،که تو از ناز

چون خضر، شود سبز به هر جا که نهد پای

هر سوخته جانی که عقیق تو مکیده ست

ما در چه شماریم، که خورشید جهانتاب