کوه آهن پیش ازین بر من سبک چون سایه بود

با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشم

می کشد سر از گریبان ز آنچه دامن می کشم

این زمان از سایه خود کوه آهن می کشم

دانه در زیرزمین ایمن ز تیغ برق نیست

در خطرگاهی که من چون خوشه گردن می کشم