به خورشید سبک جولان، فلک بسیار می نازد

ز درد باده کن تعمیر این ویرانه ای ساقی

برآر از پرده مینا شراب آشنارو را

خلاصی ده مرا زین عالم بیگانه ای ساقی

به دور انداز ساغر را تو هم مستانه ای ساقی

حریف باده بی غش، ز غشها پاک می باید

جدا کن عقل را از ما، چو کاه از دانه ای ساقی