خاصه نظم این کتاب از بهر اوست

به که داری خانه او را تهی

تا چون بیند دور ازو بیگانه را

جلوه گاه خود کند آن خانه را

مظهر آیات لطف و قهر اوست

در ثنایش نغز گفتاری کنم

در دعایش ناله و زاری کنم