مظهر آیات لطف و قهر اوست

تا چون بیند دور ازو بیگانه را

جلوه گاه خود کند آن خانه را

خاصه نظم این کتاب از بهر اوست

در ثنایش نغز گفتاری کنم

در دعایش ناله و زاری کنم

چون ندارم دامن قربش به دست