شد به هم آمیخته شیر و شکر

چون قبا تنگ اندر آغوشش گرفت

کام جان از چشمه نوشش گرفت

داشت شکر آن یکی، شیر این دگر

روز دیگر بر همین دستور بود

چشم زخم دهر از ایشان دور بود

روز هفته، هفته شد مه، ماه سال