چون شب آمد سلک آن بگسیختم!

لیک دور چرخ می گفت از کمین:

نیست داب من که بگذارم چنین !

ای بسا صحبت که روز انگیختم،

وای بسا دولت که دادم وقت شام،

صبحدم را نوبت او شد تمام!