گرفته آفتاب عالم افروز

به پیشش خیل خوبان صف کشیده

پی دیدار یوسف آرمیده

قضا را بود ابری تیره آن روز

چو یوسف برج هودج را بپرداخت

چو خور بر چشم مردم پرتو انداخت

گمان ناظران را، کآفتاب است!