گمان ناظران را، کآفتاب است!

گرفته آفتاب عالم افروز

چو یوسف برج هودج را بپرداخت

چو خور بر چشم مردم پرتو انداخت

که طالع گشته از نیلی سحاب است

ز حیرت کف زنان اهل نظاره

فغان برداشتند از هر کناره