چو یوسف برج هودج را بپرداخت

پی دیدار یوسف آرمیده

قضا را بود ابری تیره آن روز

گرفته آفتاب عالم افروز

چو خور بر چشم مردم پرتو انداخت

گمان ناظران را، کآفتاب است!

که طالع گشته از نیلی سحاب است