ز حال دل چه گویم خود که چون است

سر مویی ز خویش ام آگهی نیست

اگر جان است غم پرورده توست

وگر تن، جان به لب آورده توست

ز چشم خون فشان یک قطره خون است»

چو یوسف این سخن بشنید بگریست

زلیخا آه زد کاین گریه از چیست؟