زلیخا آه زد کاین گریه از چیست؟

ز حال دل چه گویم خود که چون است

ز چشم خون فشان یک قطره خون است»

چو یوسف این سخن بشنید بگریست

مرا چشمی تو، چون خندان نشینم

که چشم خویش را در گریه بینم؟

چو یوسف دید از او اندوه بسیار