که ای ز اوصاف تو قاصر عبارت،

یکی شد از لب شیرین شکر ریز

که کام خود کن از من شکر آمیز

یکی از غمزه سویش کرد اشارت

مقامت می کنم چشم جهان بین

بیا بنشین به چشم مردم آیین!

یکی بنمود سر و پرنیان پوش