ور از تن، شیر رحمت خورده توست

بدو گفت: «ای توان بخش تن من!

چراغ افروز جان روشن من!

گر از جان دم زنم پرورده توست

چه باشد کز طریق مهربانی

به منزلگاه مقصودم رسانی؟

چه پیوندی نباشد جان و دل را،