بگریست که: «ای فراق دیده!

خانه به جمال خود بیاراست،

چشمش سوی آن رمیده افتاد

خون جگرش ز دیده افتاد

درد و غم اشتیاق چونی

در کشمکش فراق چونی؟

در آتش اشتیاق دیده!