روی همه، در حظیره اش بود

زد دست طلب به پای آن گنج

ز آن گنج کرم مراد خود یافت

گر یک دو مراد جست، صد یافت

چشم همه، بر ذخیره اش بود

شد روضه جان، حظیره او

رضوان ابد، ذخیره او