رضوان ابد، ذخیره او

روی همه، در حظیره اش بود

چشم همه، بر ذخیره اش بود

شد روضه جان، حظیره او

آرند که صوفی ای صفا کیش

برداشت به خواب پرده از پیش

مجنون بر وی شد آشکارا