برداشت به خواب پرده از پیش

شد روضه جان، حظیره او

رضوان ابد، ذخیره او

آرند که صوفی ای صفا کیش

مجنون بر وی شد آشکارا

با او نه به صواب مدارا

گفت: «ای شده از خرابی حال،