شد روضه جان، حظیره او

گر یک دو مراد جست، صد یافت

روی همه، در حظیره اش بود

چشم همه، بر ذخیره اش بود

رضوان ابد، ذخیره او

آرند که صوفی ای صفا کیش

برداشت به خواب پرده از پیش