تب، کرد به قصد جانش آهنگ

نورسته گلشن ز آب خود رفت

بی وسمه گذاشت، ابروان را

بی شانه، کمند گیسوان را

نگذاشت به رخ ز صحت اش رنگ

آمد به کمانی از خدنگی

زد سرخ گلش به زردرنگی