به جایی که مرگش مقدر بود،

ز حال سکندر چنین زد رقوم

که چون صبح اقبالش آید به شام

بگیرد تر و خشک گیتی تمام

زمین آهن و آسمان زر بود

سکندر چو آمد ز دریا برون

سپه را سوی روم شد رهنمون