شاخی که خم آورد، دگر راست نیاید

نخلی که قد افراشت، به پستی نگراید

ملکی که کهن گشت، دگر تازه نگردد

چو پیر شود مرد، دگر دیر نپاید

فرصت مده از دست، چو وقتی به کف افتاد