مر خسرو علوی را گویی مگر پسرم من

غیر از فنا نگرفتم زین چیده خوان ملون

زیرا به خانه گیتی، مهمان ماحضرم من

از کید مادر دنیا، غار غمم شده ماوا

مدح ستوده گیتی صد ره بگفتم، ازیرا

از قاصد ملک العرش صد ره ستوده ترم من

ای دستگیر فقیران! وای رهنمای اسیران!