مدح ستوده گیتی صد ره بگفتم، ازیرا

زیرا به خانه گیتی، مهمان ماحضرم من

از کید مادر دنیا، غار غمم شده ماوا

مر خسرو علوی را گویی مگر پسرم من

از قاصد ملک العرش صد ره ستوده ترم من

ای دستگیر فقیران! وای رهنمای اسیران!

راهی، که با دل ویران ز آن سوی رهگذرم من