من چون مرد دوزخی نالنده از گرمای او

از نهیب آه من بیدار ماند تا سحر

آسمان با صد هزاران چشم شب پیمای او

تفته چون دوزخ سریرم هر شب از گرمای تب

محشر کبراست گویی پیکرم، کش تاب تب

دوزخ است و فکر روشن جنت الماوای او

جنت و دوزخ به یک جا گرد شد بی نفخ صور