بیا ببین که چه سان بی بهار عارض تو

به خون نشانده مرا اشک ارغوانی من

بیا ببین که که فلک از غم جوانی تو

چو آتشی زده در خرمن جوانی من

به خون دل شده تر چهره خزانی من

خیال مرثیه ات چون کنم که رفته به باد

متاع خرده شناسی و نکته دانی من