فغان که چرخ به صد اهتمام می شوید

چو مرغ روح تو مرغ دل رمیده من

امید بود که روز اجل رود در خاک

به اهتمام تو جسم ستم کشیده من

غبار قبر تو اکنون به آب دیده من

زمانه بی تو مرا گو کباب کن که شداست

پر از نمک دل مجروح خون چکیده من