غبار قبر تو اکنون به آب دیده من

امید بود که روز اجل رود در خاک

به اهتمام تو جسم ستم کشیده من

فغان که چرخ به صد اهتمام می شوید

زمانه بی تو مرا گو کباب کن که شداست

پر از نمک دل مجروح خون چکیده من

سیاه باد زبانش که بی محابا راند