نمی بیند دل وی جز کشش از زلف دلجویت

به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویت

به این امید من هم چند روزی رفتم از کویت

به راه جستجویت هرکه کمتر می کند کوشش

تو را آن یار می سازد که باشد قبله اش غیری

کند در سجده های سهو محراب خود ابرویت

چه میسائی رخ رغبت به پای آن که می داند