تو را آن یار می سازد که باشد قبله اش غیری

به این امید من هم چند روزی رفتم از کویت

به راه جستجویت هرکه کمتر می کند کوشش

نمی بیند دل وی جز کشش از زلف دلجویت

کند در سجده های سهو محراب خود ابرویت

چه میسائی رخ رغبت به پای آن که می داند

کف پای بت دیگر به از آئینه رویت