کف پای بت دیگر به از آئینه رویت

تو را آن یار می سازد که باشد قبله اش غیری

کند در سجده های سهو محراب خود ابرویت

چه میسائی رخ رغبت به پای آن که می داند

ز دست آموز مرغ دیگران بازی مخور چندین

به بازی گر سری برمی کند از حقله مویت

سیه چشمی برو افسون و مست اکنون محال است این