کجا شد محتشم گوئی که مرد اندر وفای من

پس آنگه گر دعائی گوئیم این گو که در محشر

چو سر از خاک برداری نبینی جز لقای من

ازین خوش تر چه باشد کز تو چون پرسند کی بی غم

نمی دانم چسان در ره فتادم

که رفت از تاب رفتن هم زیادم