رسم کجاست دم به دم آب زدن کباب را

گر به حیا مقیدی برقعی از حجاب کن

پرده رخ که پیش او باد برد نقاب را

سوخته فراق را وعده خام تر مده

بی تو به حال مر گم و جان به عذاب می کنم

بر سرم آی و از سرم باز کن این عذاب را

گشته حجاب عارضت زلف و نسیم بی خبر