محتشم آن کف پا از مژه ات یافت خراش

سوخت چندان که به روز من بیمار نشست

پشت امید به دیوار وفای تو که داد

که نه در کوچه غم روی به دیوار نشست

گل بی خار شد آزرده چو با خار نشست