ازو کشنده تر است آن سیاه نا پروا

هزار شیوه نیکو که آفریده اوست

به دست تنگ قبائی دلم گرفتار است

که هر که راست دلی حبیب جان دریده اوست

که چشم باده کش سرمه ناکشیده اوست

چو میروی پی صیدی هزار گونه شتاب

نهفته در حرکت های آرمیده اوست