آن چنان حالم دگرگون شد که جان دادم به باد

در جنیبت بردنش هرچند دور اهمال کرد

آتش ما را چو مرغ نامه آور ساخت تیز

مرغ غم را بر سر ما بی پر و بی بال کرد

زان نوید بیگمانم چون صبا خوشحال کرد

بر زبان محتشم صد شکوه بود از هجر تو

مژده وصلت ز بس خوشحالی او را لال کرد