حکم ناز است که طایفه کمتر بازند

آن چه جان دو جهان افکند آسان بگرو

نرد شوخی است که خوبان سمنبر بازند

ز دیاری که ز یاد از همه می باید باخت

بر سر داد محبت که حسابی دگرست

بی حسابست که تا سر بود افسر بازند

نرد دعویست که چون عرصه شود تنگ آنجا