باز محکم می شود با درد پیمان دلم

سوی چشمم ابر خون باری شتابان می رود

باز دست از دیده خواهم شست گز عیب کسان

می کند ایما که آن یوسف ز کنعان می رود

کاینچنین بردم گمان کان سست پیمان می رود

باز لازم شد وداع جان که هردم هاتقی

با دلم آهسته می گوید که جانان می رود