در درج سخن را محتشم زین بیشتر مگشا

که باغ حسن را از وی طراوت یاب می دیدم

تن سیمین او تا بود غلطان در کنار من

کنار خویشتن را پر ز سیم ناب می دیدم

که یار این است گفتن آن چه من در خواب می دیدم