کنار خویشتن را پر ز سیم ناب می دیدم

همانا آب حیوان بود جسم نازنین او

که باغ حسن را از وی طراوت یاب می دیدم

تن سیمین او تا بود غلطان در کنار من

در درج سخن را محتشم زین بیشتر مگشا

که یار این است گفتن آن چه من در خواب می دیدم