تن سیمین او تا بود غلطان در کنار من

که شمع ماه را در جنب او بی تاب می دیدم

همانا آب حیوان بود جسم نازنین او

که باغ حسن را از وی طراوت یاب می دیدم

کنار خویشتن را پر ز سیم ناب می دیدم

در درج سخن را محتشم زین بیشتر مگشا

که یار این است گفتن آن چه من در خواب می دیدم