تو هرجا بگذری از سینه ها آتش برافروزی

به جان خلق آتش در زند چون برزند دامن

به آن رخسار گندم گون جمالت راست بازاری

که قرص آفتاب آنجا نمی ارزد به یک ارزن

برآید بوی یک گلشن ولی با دود صد گلخن

ز بس کز اتحاد معنوی آمیختم با تو

نمی دانم در آغوش خیالت کاین توئی یا من