عشوه پنداری که می ریزد ز سر تا پای او

در صبوحی می تواند کرد پیش از آفتاب

روز را از شب جدا روی جهان آرای او

چون به عزم رقص می آید به جنبش قامتش

پیش از آن کاید به رقص از انتظارم می کشد

نیم جنبشهای مخفی او قد رعنای او

باغبان چندان که گل می چیند از بالای شاخ