دستی که پیش روی تو گلشن طراز بود

از بار هجر گشت بیک بار منحنی

چشمی که دل به دامن پاکش زدی مثل

از گریه شهره گشت به آلوده دامنی

از داغ دسته بست ز گلهای گلخنی

باری تو با که بردی و بی من درین سفر

جان را که برق عشق تو را کرد خرمنی